Charlotte de Berry urodziła się w 1636 roku w Anglii. Już w młodości jej życie było burzliwe - zakochała się w żeglarzu i poślubiła go wbrew woli swoich rodziców. Przebrana za mężczyznę podążyła za nim na jego statek i walczyła u jego boku.

Jej tożsamość została odkryta przez jednego z oficerów, który jednak zachował tą wiedzę dla siebie, ponieważ skrycie jej pożądał. Aby ją zdobyć mężczyzna przydzielał męża Charlotte do najniebezpieczniejszych zadań, które jednak udało mu się ukończyć dzięki pomocy swojej żony. W końcu oficer oskarżył męża dziewczyny o bunt. Został uznany za winnego, ponieważ słowo oficera było bardziej wiarygodne niż słowo zwykłego marynarza. Karą za to przestępstwo była chłosta, której skazany nie przeżył. Charlotte jednak, wbrew nadziejom oficera, odrzuciła jego awanse. W najbliższym porcie zabiła go i uciekła przebierając się na powrót za kobietę.

Kiedy Charlotte pracowała w dokach zobaczył ją kapitan statku handlowego. Kapitan porwał dziewczynę, zmusił do ślubu i zabrał w podróż do Afryki. De Berry zdobyła szacunek załogi i namówiła ją do buntu. Kapitan stracił głowę, a Charlotte zaczęła dowodzić statkiem.

Po kilku latach zakochała się w pewnym Hiszpanie i poślubiła go. Niestety niedługo po tym jej statek się rozbił, a świeżo poślubiony małżonek zginął. Rozbitkowie zostali uratowani przez holenderski okręt, a kiedy został on zaatakowany przez piratów, dzielnie bronili swoich ratowników. W czasie, kiedy inni świętowali zwycięstwo, Charlotte wyskoczyła za burtę, ponieważ nie chciała żyć bez swojego ukochanego.

Wiele wskazuje na to, że postać Charlotte de Berry została wymyślona przez XIX-wiecznego pisarza Edwarda Lloyda. Najważniejszym dowodem jest brak jakichkolwiek informacji na jej temat, pochodzących sprzed 1836 roku, kiedy to ukazała się książka Lloyda pt. “History of the Pirates”.